Barometer Wijkaanpak (debat)

 

Door        Buurtalliantie
Tijd          ronde 1 > 11.00 - 12.15 uur
Locatie    Kantine (1e etage)

 

Met Rene Scherpenisse - directeur Atrivé, Margriet de Jager - wethouder Deventer,Daniël Giltay Veth - onderzoeker en directeur DGV Holding, Joke Bakker - voorzitter LSA, Francis Bock - directeur WijkalliantieGesprek onder leiding van Ruben Maes

 

De wijkaanpak zit na drie jaar op een omslagpunt. Hoe voorkomen we institutionalisering en leggen we het initiatief bij de burger? Een geluk bij een ongeluk: de bezuinigingen dwingen ons nu tot het maken van keuzes.

 

Pakweg 30 aanwezigen buigen zich over de stand van zaken rond de wijkaanpak. We zijn nu drie jaar onderweg, en aan enthousiasme in de wijken is geen gebrek. Maar het eindpunt is nog niet in zicht. Dat is niet verwonderlijk, stelt een deelnemer: "Je moet niet denken dat je een achterstand die in 20/30 jaar is opgebouwd in drie jaar weer kunt oplossen."

Maar wat meer is: de wijkaanpak bevindt zich op een omslagpunt. Rene Scherpenisse, directeur van adviesbureau Atrivé, geeft de aanzet: "Bij een flink probleem in een wijk zitten al gauw 25 organisaties aan tafel. Nog meer overleg, nog meer vergaderingen. Het samenwerkingsmodel zit een beetje aan zijn einde. Gelukkig zien we steeds meer initiatieven van onderop; burgers die zelf met ideeën komen, ondersteund door professionals die een veel dienstbaarder rol hebben. Dat is veelbelovende ontwikkeling."

 

Hiermee is meteen de kern van de discussie geschetst. Als de wijkaanpak succesvol is gebleken, klinkt al snel de roep om uitbreiding naar steeds meer wijken. Daarmee komt het gevaar om de hoek kijken dat zich een bestuurlijke tussenlaag gaat vormen en de gemeente uiteindelijk toch weer het heft in handen neemt. Met andere woorden: institutionalisering is op dit moment een van de grootste bedreigingen van de wijkaanpak.

Om het initiatief bij de burgers zelf te leggen, moet de overheid vooral dingen laten. "Instituties die met potjes geld rondgaan zijn eerder een belemmering dan een stimulans," aldus een deelnemer. "Laat het in de wijk zelf gebeuren, met ondersteuning van professionals die in de wijk zitten." De aandacht moet uitgaan naar die wijken waar de mensen niet zelf met initiatieven komen; daar kan de overheid – met de nodige terughoudendheid – een eerste aanzet geven. Het delen van kennis is daarbij een belangrijke voorwaarde, we moeten leren van de succesvolle projecten.

 

Bezuinigingen als zegen

Hoe kunnen we de omslag maken waar we nu voor staan? Door in te zoomen op de projecten die werken, en de rest te laten. Er moeten dus harde keuzes worden gemaakt. Boukje Keizer van adviesbureau 7Zebra’s, gooit een provocerende stelling in het midden: "Bezuinigen is een zegen voor de wijkaanpak. We zijn lui geworden, en de burgers ook. De bezuinigingen dwingen ons om te focussen op die burgers die het echt nodig hebben, en de aanpak die echt werkt. Nu móeten we wel kiezen."

De meerderheid van de aanwezigheid ondersteunt de stelling, maar er zijn ook tegengeluiden. Wat er nu in het onderwijs gebeurt bijvoorbeeld, is een heel ander verhaal. Bovendien kun je ideeën niet vormgeven als er echt helemaal geen geld meer is. Tip: werk veel met stagiaires, dan kun je met weinig geld toch op grote schaal iets doen.